เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากพูดจบ หัวหน้าหน่วยหูก็ยังมีธุระเร่งด่วนต้องจัดการ จึงพาสหายตำรวจสองคนที่ถูกเรียกตัวมาชั่วคราวออกไปด้วย
ส่วนเจ้าหน้าที่สำนักความมั่นคงสาธารณะคนอื่น ๆ ที่กำลังเข้าเวร ก็ยังคงยุ่งอยู่กับงานราชการของตนเอง
กู้ซูเลี่ยเดินเข้ามา
“ตกลงเกิดอะไรขึ้นกันแน่?” ซางอวี๋รีบถาม พลางลุกขึ้นจากที่นั่ง
กู้ซูเลี่ยขยับเข้าไปใกล้ ใช้นิ้วเช็ดเมล็ดข้าวโพดที่ติดอยู่ตรงมุมปากของเธอออก แล้วพูดว่า “ไม่มีอะไร พวกเรากลับกันก่อน”
“……”
“ได้” ซางอวี๋พยักหน้า เข้าใจทันทีว่าเขาหมายถึงที่นี่ไม่สะดวกจะพูด
จากนั้นเธอก็หยิบข้าวโพดอุ่น ๆ ที่เหลืออยู่หลายฝักขึ้นมา ส่วนว่านตันหงก็หยิบแผ่นแป้งย่างในห่อกระดาษน้ำมันบนโต๊ะ แล้วพาหยวนเหมยออกไปพร้อมกัน
หลังออกจากสำนักความมั่นคงสาธารณะ หยวนเหมยยังต้องรีบกลับโรงพยาบาล ส่วนกู้ซูเลี่ยกับคนอื่น ๆ ก็ต้องไปหาบ้านพักรับรองเพื่อพักค้างคืน