เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในห้อง
ภายในห้องที่ปิดประตูลงแล้ว ซางอวี๋ยืนอยู่ข้างเตียงเตาดิน จ้องหน้าต่างสถานะตรงหน้าไม่วางตา
บนนั้นแสดงว่ามีรีวิวร้านเพิ่มขึ้นหนึ่งรายการ และมีข้อความฝากไว้อีกหลายข้อความ
รีวิวร้านที่เพิ่มเข้ามา: [ข้าวโพดคั่วของร้านนี้รสชาติดั้งเดิมสุด ๆ เป็นรสชาติแบบเก่าที่ฉันตามหา คุณปู่กับพ่อของฉันต่างก็บอกว่าเหมือนกับที่เคยกินเมื่อก่อนทุกอย่าง แม้แต่กลิ่นขัณฑสกรกับกลิ่นกระทะเฉพาะตัวของน้ำเต้าสีดำก็เหมือนกันไม่มีผิด]
[พวกเรารุ่นน้องลองกินแล้วก็ชอบเหมือนกัน แม้จะไม่หอมเท่าข้าวโพดคั่วเนย แต่ที่กินก็คือความรู้สึกผูกพันแบบนี้แหละ ดีมาก ๆ ครอบครัวของเราพอใจมาก ขอรีวิวดีให้ห้าดาว]
ส่วนในช่องข้อความของหน้าเว็บ ก็เป็นข้อความที่ลูกค้าคนเดียวกันนี้ส่งมา
[พี่สาว ขนส่งด่วนของร้านพี่ใช้ความเร็วแบบไหนกัน สั่งไปแค่ 3 ชั่วโมงก็ถึงแล้ว!]
[ว้าว พี่สาว ข้าวโพดคั่วที่พี่อุตส่าห์ไปหาคนทำมาโดยเฉพาะอร่อยเกินไปแล้ว พอส่งถึงบ้าน คุณปู่ฉันก็กินไปกำมือหนึ่ง เขาบอกว่าใช่รสชาตินั้นเลย]