กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“...หืม?”
ชายที่เมามองคนตรงหน้าด้วยสายตาพร่ามัว
“เอ่อ...” ร่างท่อนบนของชายวัยกลางคนที่อยู่ตรงหน้าโอนเอนไปมา เขาเพิ่งอ้าปากพูดได้เพียงเล็กน้อย ยังไม่ทันเอ่ยอะไรต่อก็เรอออกมาต่อหน้าชายหนุ่ม ก่อนจะฟุบลงไป
“น้า...น้าชายรอง...คุณ...”
สมองของตงจ้าวจวินขาวโพลนไปหมด
“พูดอะ...อะไร...” เขาแทบจับใจความไม่ได้
แต่เพิ่งจะถามได้เพียงสองคำก็ฟุบลงบนโต๊ะตามไป แอลกอฮอล์ขึ้นหัวอย่างเต็มที่ ทำให้เขาหมดสติจมดิ่งสู่ความสับสนวุ่นวาย
หลังจากเมามายครั้งนี้ กว่าตื่นขึ้นมาอีกที ด้านนอกก็เป็นรุ่งเช้าของวันใหม่แล้ว
ตงจ้าวจวินลืมตาขึ้น สิ่งแรกที่เห็นคือกำแพงฉาบปูนสีขาว
บนกำแพงแขวนของตกแต่งไว้ ส่วนหน้าต่างมีม่านสีเขียวที่แสงส่องผ่านได้ ทำให้เขารู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน