เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตงจ้าวจวินต้อนรับญาติของเหลียวฉานเสร็จแล้วก็เดินหลบไปด้านข้าง
“จ้าวจวิน”
ขณะที่เขากำลังจะรินน้ำ มือข้างหนึ่งก็ยื่นเข้ามา
“นี่คือน้ำที่ฉันรินเตรียมไว้ให้คุณตั้งแต่เมื่อครู่ ตอนนี้เย็นพอดีแล้ว ดื่มสิ”
เหลียวฉานถือถ้วยเคลือบมาหยุดตรงหน้าเขา
ตงจ้าวจวินกระหายน้ำมาก ตั้งแต่เก้าโมงหรือสิบโมงเช้าที่มาถึง เขาก็คอยพูดคุยทักทายและถามไถ่ญาติ ๆ ของเธออยู่ตลอด ยังไม่ได้ดื่มน้ำสักอึกจนริมฝีปากแห้งลอก
เมื่อครู่เขาได้ยินพ่อของเธอบอกว่า รอน้องชายคนสุดท้องของเธอเลิกงานจากโรงงานผลิตหม้อไอน้ำ แล้วพาครอบครัวมาถึงก็จะนั่งลงกินข้าวได้ เขาจึงเดินมารินน้ำดื่มก่อน
ทว่ายังไม่ทันได้ริน ก็เกิดเรื่องนี้ขึ้นเสียก่อน
เขาจ้องมองมือที่ยื่นมาตรงหน้า
ในน้ำชาถ้วยเคลือบมีใบชาขนาดใหญ่ที่เย็นลงแล้ว ไม่เหมือนน้ำเดือดในกระติกเก็บความร้อนที่เขาเพิ่งเปิดจุกออกและยังมีไอร้อนลอยขึ้นมา จนร้อนเกินกว่าจะดื่มได้ทันที