กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ผู้บังคับกองพลโจวกับพวกเขาจะมา ทำไมเขาถึงไม่เรียกใครกลับมาแจ้งล่วงหน้าสักหน่อย อาหารที่เธอทำไว้คงไม่พอแล้ว
กู้ซูเลี่ยยิ้มให้ภรรยาของตัวเอง “ไม่เป็นไร ถ้าไม่พอ เดี๋ยวฉันกินให้น้อยลงหน่อย”
แบบนั้นจะได้ยังไง
ซางอวี๋ส่ายหน้า “ไม่ต้องหรอก กับข้าวพวกนี้ยังพออยู่”
“ปลากับไข่หอยเม่นยังไม่ได้เอาไปนึ่ง หอยนางรมชุบไข่ก็ยังไม่ได้ทอด เดี๋ยวถ้าอาหารหลักไม่พอ ฉันลวกบะหมี่เพิ่มก็ได้ คุณไม่ต้องกินให้น้อยลง”
“ได้” กู้ซูเลี่ยยกมุมปากขึ้น ก่อนปัดเส้นผมข้างแก้มของเธอเบา ๆ “ลำบากคุณแล้ว”
เมื่อถูกเขาทำเช่นนี้ ใบหูของซางอวี๋ก็แดงเรื่อ
“เอาล่ะ คุณยกกับข้าวออกไปก่อน”
“ผู้ใต้บังคับบัญชาของคุณอยู่ข้างนอกตั้งหลายคน จะมาทำสนิทสนมกับฉันอยู่ตรงนี้ทำไม คนอย่างฟางฟางยังอายจนไม่กล้าเข้ามาแล้ว”