ตอนที่ 6 ยอดเขาเพียวเหมี่ยว สี่ผู้อาวุโสผู้แทนฤดูกาลและความรู้สึก

ตอนที่ 6 ยอดเขาเพียวเหมี่ยว สี่ผู้อาวุโสผู้แทนฤดูกาลและความรู้สึก

ทันทีที่หลินชิวหลีก้าวเข้าไปในโถงใหญ่ สายตาก็ไปหยุดอยู่ที่เก้าอี้ตัวใหญ่เก่าแก่ซึ่งตั้งอยู่ตรงกลางโถง

เก้าอี้ตัวนั้นเป็นสีแดงชาดเข้ม ดูเก่าแก่แต่ยังคงสภาพดี

บนพนักเก้าอี้สลักรูปกระเรียนเซียนกางปีกไว้สามตัว งานแกะสลักละเอียดเสียจนดูเหมือนพวกมันมีชีวิตจริง

อย่างที่ว่าไว้ ปีกกระเรียนขาวสว่างราวกับหิมะ ลีลาสง่างามราวกับสายลมแห่งฤดูใบไม้ร่วง มองจากไกล ๆ กระเรียนทั้งสามตัวเหมือนกำลังจะโผบินขึ้นฟ้า ปีกของพวกมันสะท้อนแสงเป็นประกายศักดิ์สิทธิ์ ชวนให้ตะลึง

เก้าอี้ทั้งตัวไม่มีฝุ่นแม้แต่นิดเดียว เห็นได้ชัดว่ามีคนคอยเช็ดอยู่เป็นประจำ

เก้าอี้ตัวนี้มีประวัติยาวนานพอ ๆ กับสำนักเพียวเหมี่ยว เพราะเพียวเหมี่ยวจื่อ ปฐมาจารย์ผู้ก่อตั้งสำนัก เป็นคนตั้งมันไว้ด้วยมือตัวเอง คนที่มีสิทธิ์นั่งเก้าอี้ตัวนี้ก็มีเพียงเจ้าสำนักเพียวเหมี่ยวในแต่ละรุ่นเท่านั้น

ตอนนี้บนเก้าอี้ตัวใหญ่ยังไม่มีใครนั่ง แต่เก้าอี้สองข้างมีชายวัยกลางคนผมหงอกอยู่สามคนนั่งอยู่

พวกเขาสวมชุดแบบเดียวกับหลินชิวหลี สีหน้าสุขุม แววตาลุ่มลึก

หลินชิวหลีคุ้นหน้าคนทั้งสามดี พวกเขาคือผู้อาวุโสอีกสามคนของสำนักเพียวเหมี่ยว