บทที่ 162

บทที่ 162

ฮวาโยวเพิ่งจะอ้าปากบอกว่าไม่เป็นไร ระบบก็รีบเตือนขึ้นมาทันที 【เปิดใช้งานแล้วค่อยใส่เข้าไป ไม่งั้นจะเหยียบพลาดตกลงมาเอานะ】

ฮวาโยวไม่สะดวกจัดการหน้าต่างสถานะต่อหน้าศิษย์ตัวน้อย จึงทำได้แค่พับเก็บไว้ชั่วคราว

"จริงด้วย ถ้าขึ้นไปตอนนี้พังแน่เลย งั้นเรารอให้มันสร้างเสร็จแล้วค่อยขึ้นไปนั่งดีไหมคะ"

ฮวาโยวเอ่ยพลางยื่นมือไปจิ้มบันไดเมฆาเบา ๆ

ก้อนนุ่มฟูนี่น่ารักเกินไปแล้ว

"นุ่มฟูเหมือนมาร์ชเมลโล่เลยครับ"

ฉาลั่วอุทานออกมา เห็นได้ชัดว่าเจ้าก้อนเมฆนี่ตกหัวใจเขาเข้าอย่างจัง ร่างเล็ก ๆ ดิ้นไปมาด้วยความตื่นเต้น

"ได้เลยครับ"

ฉาลั่วพยักหน้าน้อย ๆ ไม่มีท่าทีผิดหวังเลยแม้แต่น้อย ในดวงตาเต็มไปด้วยก้อนเมฆนุ่มฟู