บทที่ 161

บทที่ 161

เช้าวันรุ่งขึ้น

ไจ่ไจ๋กับเจ้าปลาทองกระโดดขึ้นเตียงของฮวาโยวอย่างคุ้นเคย

ภายใต้การนำของพี่ใหญ่ เจ้าปลาทองเรียนรู้ทักษะสารพัดอย่างได้อย่างรวดเร็ว

เช่น [วิชาไต่เตียงเร็ว] [วิชาพุ่งแม่นเข้าอ้อมกอดฮวาโยว] [วิชาโดนลูบโดนซุกแล้วสีหน้าไม่เปลี่ยนแถมยังหาวหวอด] และทักษะไร้สาระอื่น ๆ อีกมากมาย

ฮวาโยวถูกลูกสัตว์สองตัวทับจนตื่นตามเวลาเป๊ะ

"โอ๋ มากอดกัน ฉันตื่นแล้ว อรุณสวัสดิ์นะจ๊ะเด็กๆ"

ฮวาโยวบรรลุเป้าหมายอิสระแห่งความนุ่มฟูตั้งแต่อายุยังน้อย

เธอภูมิใจไหมนะ

ใช่แล้ว เธอภูมิใจสุด ๆ ไปเลยสิ