บทที่ 151

บทที่ 151

ฮวาโยวรีบคว้าไข่เอาไว้ แล้วกดไข่ที่จู่ๆ ก็พาลโมโหจนงอกมุมแหลมขึ้นมาใบนี้ไว้ในอ้อมแขนทันที

ไม่ปล่อยให้มันพุ่งชนซู่เจี่ยวเจี่ยวต่อ

คิดดูแล้วถ้าโดนมุมแหลมชนเข้าคงจะไม่ใช่เรื่องเล่นๆ แน่

เธอมิต้องขมวดคิ้ว ส่งสัญญาณให้ทังหว่านไปดูว่าซู่เจี่ยวเจี่ยวได้รับบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า

ส่วนฮวาโยวค่อยๆ ใช้มือปลอบประโลมไข่ที่กำลังเดือดดาล

"อย่าเพิ่งโกรธสิ เขาไม่รู้ว่าเธอกินไม่ได้ เดี๋ยวฉันให้เขามาขอโทษเธอนะ"

ฮวาโยวไม่ได้รู้จักนิสัยใจคอของไข่ใบนี้ดีนัก

เมื่อมั่นใจว่าซู่เจี่ยวเจี่ยวไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงนอกจากคางที่เจ็บนิดหน่อยแล้ว เธอก็หันมาเกลี้ยกล่อมไข่ต่อ

ไข่ใบนี้ดูราวกับเป็นไข่จอมเกเรขี้โมโห