กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 355 อย่าพรากจาก อย่าลืมเลือน (3)
เรือนพักชานเมืองของหอห้ามหวนยังคงสดชื่นเรียบง่ายเช่นเคย ทว่ากลับขาดบางสิ่งไปมากกว่าแต่ก่อน
เทศกาลไหว้พระจันทร์เพิ่งผ่านพ้นไปไม่นาน ดวงจันทร์ยังคงเต็มดวง
ทว่าใต้แสงจันทร์อันเยียบเย็น กลับไร้เสียงหัวเราะเริงร่าแม้สักนิด
ภายในสวนเงียบสงัด หน่วนตงที่ไม่ว่ายามดึกเพียงใดก็มักวิ่งเล่นส่งเสียงเจื้อยแจ้วอยู่ตามระเบียงคด บัดนี้เข้านอนไปตั้งแต่หัวค่ำ บนใบหน้าเล็ก ๆ ยังมีคราบน้ำตาหลงเหลืออยู่
พี่อวิ๋นนั่งอยู่ข้างหลานชายที่หลับสนิท โอบร่างเล็กบอบบางของเขาไว้ครึ่งหนึ่ง สีหน้าว่างเปล่าเลื่อนลอย จู่ ๆ ร่างของหน่วนตงในอ้อมแขนก็สั่นกระตุกสองสามครั้ง ลูกตาใต้เปลือกตาที่ปิดสนิทกลอกไปมาอย่างกระสับกระส่าย