กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 331 ฟ้าดินร่วมโศกเศร้า (4)
ซิ่งเอ๋อร์ยิ้มแย้มเข้ามาต้อนรับ ทว่าเดินได้ไม่กี่ก้าวก็พบว่ามีบางอย่างผิดปกติ ใบหน้าของต้าป๋ยเล่อเย็นชาเสียจนจับน้ำแข็ง ทั้งยังมีแววขุ่นเคืองอยู่ด้วย ซิ่งเอ๋อร์หันไปมองปู้ทัวอย่างทำอะไรไม่ถูก ผู้เป็นสามีของนาง ใครจะรู้ว่าปู้ทัวเพียงส่ายหน้าเงียบ ๆ คิ้วขมวดมุ่นไม่ต่างกัน นางใจหายวาบ คิดจะอยู่ในห้องเป็นเพื่อนคุณหนู แต่กลับถูกปู้ทัวคว้าตัวออกไป
“นายท่าน แม่นางเสิ่น เชิญทั้งสองคุยกันตามสบาย บ่าวจะรออยู่ด้านนอกขอรับ”
กล่าวจบ ปู้ทัวก็เพิกเฉยต่อการขัดขืนของภรรยาอีกครั้ง ลากนางมายืนอยู่ด้านนอกห้องด้วยกัน แล้วปิดประตูลง
ภายในห้องเงียบงันเสียจนบรรยากาศคล้ายจับตัวเป็นก้อน อวี้หนิงเบิกจมูกขึ้นเล็กน้อย ราวกับหายใจไม่ออก