กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 312 บาดแผลนี้เจ็บปวดที่สุด (1)
เมื่อเห็นอวิ่นหลิวซินกระตือรือร้นกับเรื่องของตนถึงเพียงนี้ นับเป็นครั้งแรกในชีวิตจริง ๆ ปู้ถัวผู้เป็นผู้ติดตามรู้สึกซาบซึ้งอย่างยิ่ง
“นายท่าน บ่าวละอายใจนักที่นำเรื่องของตัวเองมารบกวนท่าน...”
“เฮ้อ ไม่ได้บอกเจ้าไปแล้วหรือ?”