กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 310 ส่งเสริมให้ผู้อื่นสมหวัง (4)
ชั่วพริบตาเดียว อวี้หนิงก็ถูกกักขังอยู่ในป่าไผ่มาครบหนึ่งเดือนแล้ว สาเหตุที่นางรู้วันเวลาแน่ชัดก็เพราะป่าไผ่เขียวชอุ่มได้เปลี่ยนจากสีเขียวเป็นสีเหลืองอันหม่นหมอง
พริบตาเดียว ฤดูใบไม้ร่วงก็ใกล้สิ้นสุดลง
ทุกครั้งที่อวี้หนิงเปิดหน้าต่าง สิ่งที่เห็นก็คือใบไม้ร่วงปลิวว่อน ทั่วทั้งสายตาเต็มไปด้วยความร่วงโรย เมื่อสายลมพัดผ่านเบา ๆ ใบไผ่แห้งกรอบร่วงโรยก็ปลิวกระจาย หมุนวนอยู่ตรงหน้านางทีละใบ