กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 306 สิ่งของยังคงเดิม ผู้คนกลับเปลี่ยนไป (จบบริบูรณ์)
อวี้หนิงมองของที่วางอยู่บนโต๊ะ แวบเดียวก็จำได้ว่าเป็นสมุดบัญชี ใจพลันหนักอึ้ง นางกลัวว่าตนจัดการไม่เรียบร้อย ทิ้งร่องรอยไว้ให้อวิ๋นหลิวจับได้
ภายในเรือนไม้ไผ่เงียบลงทันที ผ่านไปเนิ่นนาน อวี้หนิงจึงค่อย ๆ เดินไปที่โต๊ะ หยิบสมุดบัญชีนั้นขึ้นมาเปิดดู เพียงสองสามหน้า สีหน้าก็ผ่อนคลายลง ทั้งยังยิ้มออกมา ทว่ารอยยิ้มเช่นนี้ในสายตาอวิ่นหลิวกลับเห็นชัดว่าเป็นการยั่วยุ