กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 307 ช่วยให้ผู้อื่นสมหวัง (1)
ไม่นานหลังจากพูดคุยกับอวี้หนิง อวิ๋นหลิวก็ทำตามคำที่ตนกล่าวไว้จริง ๆ เขาส่งฝูเซิงที่บาดเจ็บไปทั้งตัวกลับไป
แม้ระหว่างทางจะมีบู่ทัวคอยคุ้มกัน แต่ทั้งสองกลับไม่ได้พูดคุยกันเลย ประการแรก ฝูเซิงมีบาดแผลภายนอกมากมาย ต่อให้แผลหนึ่งหายดีแล้ว เพียงขยับตัวส่ง ๆ แผลนั้นก็ปริแตกขึ้นมาอีก เขาอ่อนแรงจนไม่มีเรี่ยวแรงจะคิดหรือพูดมากมาย ประการที่สอง อย่างไรเสียพวกเขาก็ยังอยู่คนละฝ่าย จึงไม่มีอะไรให้พูดกันจริง ๆ