กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 304 สิ่งของยังคงเดิม ผู้คนกลับเปลี่ยนไป (3)
ค่ำคืนนี้ อวี้หนิงหลับได้ไม่ดีเลย
ฟ้าเพิ่งสาง นางก็ลืมตาขึ้นมองผืนไผ่นอกหน้าต่างไม้ไผ่ที่ไหวเอนตามลม ฟังเสียงไผ่เขียวเสียดสีกันดังซ่า ๆ กลับยิ่งทำให้นางตื่นเต็มตา
สองวันนี้นางพักอยู่ในสถานที่แปลกตาแห่งนี้ บางทีต่อไปก็คงต้องอยู่ที่นี่เช่นกัน