เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 284 ใจอ้อไผ่ ใครเล่าหยั่งถึง (5)
หลินหลางมีความสุขมาหลายวัน โดยเฉพาะวันนี้ที่ได้รับจดหมายจากจื่อถิง นางยิ่งยินดี รู้สึกเพียงว่าสวรรค์ยังเมตตานางอยู่บ้าง ในที่สุดนางก็สมปรารถนา ได้อยู่เคียงข้างคนที่ตนชอบ
ทุกครั้งที่ถอดเสื้อผ้าอาภรณ์งดงาม และเซียงเอ๋อร์ออกจากห้องไป นางก็จะหยิบจดหมายเล็ก ๆ ที่ซ่อนไว้อย่างมิดชิดออกมาอ่านและพินิจพิจารณาอย่างละเอียด แม้จะอ่านเนื้อหาในจดหมายเหล่านี้มานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว แต่นางก็ยังอ่านอย่างเพลิดเพลิน กระทั่งยามครึ่งหลับครึ่งตื่นก็ยังไม่ยอมปล่อยมือ
นางจำได้ว่าหลังเหตุวุ่นวายสงบลง จื่อถิงติดต่อมาหานางเป็นครั้งแรก ทว่านางยังขุ่นเคืองอยู่ จึงไม่ยอมเปิดจดหมายอ่าน แต่ก็ไม่ยอมทิ้ง และไม่กล้าบอกเซียงเอ๋อร์ เพราะกลัวว่าหากนางเสียใจภายหลังแล้วจะไม่พบจดหมายฉบับนี้อีก