กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 283 ใจอ้อไผ่ ใครเล่าหยั่งถึง (4)
อู๋เยว่กลับถึงสมาคมไร้เทียมทาน ก็เหนื่อยล้าไปทั้งร่าง
ขณะเดินผ่านสระน้ำสีเขียวชอุ่มแห่งหนึ่ง จู่ ๆ อู๋เยว่ก็หยุดฝีเท้า
เขาพลันนึกขึ้นได้ว่า ทุกวันตนต้องรายงานจำนวนเม็ดยาที่ใช้ให้โถงใหญ่ทราบ เช่นนี้พวกเขาก็มิรู้หรือว่าตนเคยใช้ยานี้สลายพิษเย็นพันปีให้ใคร?
อู๋เยว่ทอดสายตามองขวดกระเบื้องขาวเนื้อมันเงาในมือ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะล้วงเอาขวดสูดยานัตถุ์ออกมาจากอกเสื้อ แล้วโยนมันลงสระสิ้นหวังพร้อมกับขวดยาที่เพิ่งใช้หมดไป