เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 243 แยกทางกัน ยากพบวันหวนคืน (1)
เถ้าแก่อู๋ทำตามคำชี้แนะของชายหนุ่มแซ่อู๋ คืนนั้นก็เดินทางไปหอห้ามหวนด้วยใจหวาดหวั่นกระวนกระวาย พอมองประตูสีแดงชาดที่ผู้คนเข้าออกขวักไขว่ เขาก็อดเช็ดเหงื่อไม่ได้
ช่างพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือ รักษาชื่อเสียงบั้นปลายไว้ไม่ได้เสียแล้ว
เขาคิดว่าตนเป็นเถ้าแก่เบื้องหลังหอเฝ้าคอยท่าน และหอเฝ้าคอยท่านก็อาศัยเขาเป็นผู้หนุนหลัง คอยกลั่นแกล้งหอห้ามหวนไปทั่ว เสิ่นหนิงซินจะปล่อยเขาไปหรือ? เขายืนลังเลอยู่หน้าประตู เดินตามกระแสผู้คนออกไปแล้วก็กลับมาหน้าหอห้ามหวนอีกหลายครั้งหลายครา ในที่สุดก็กัดฟันก้าวเข้าไป
“พี่ชายท่านนี้ รบกวนช่วยเข้าไปแจ้งสักคำ บอกว่าคนแซ่อู๋จากโรงแลกเงินตระกูลอู๋มาพบคุณชายน้อยแม่นางเสิ่นเพื่อหารือธุระ ขอ…ขอคุณชายน้อยช่วยพบข้าสักครั้ง”
เมื่อเถ้าแก่อู๋แจ้งชื่อและที่มา ผู้คุ้มกันจวนก็มองหน้ากันเลิ่กลั่ก โรงแลกเงินตระกูลอู๋มิใช่ผู้หนุนหลังหอเฝ้าคอยท่านหรอกหรือ? วันนี้เหตุใดจู่ ๆ ถึงมาหอห้ามหวน ทั้งยังระบุชื่อขอพบแม่นางเสิ่นของพวกเรา?