เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 242 พลิกมือเป็นเมฆ คว่ำมือเป็นฝน (จบ)
กิจการโรงแลกเงินรุ่งเรืองถึงขีดสุด ทั้งยังมีข่าวดีจากเหมืองหยกส่งมาไม่ขาดสาย ความกังขาของเถ้าแก่อู๋จึงมลายไปสิ้น เขาไม่เพียงฉลองปีใหม่อย่างมีความสุขและเบิกบานเต็มที่ ยังเตรียมดำเนินแผนการหลายอย่างที่เคยต้องพักไว้เพราะเงินทุนไม่พอหลังปีใหม่ ที่สำคัญที่สุดคือความร่วมมือกับร้านเครื่องหยกตระกูลจางประสบความสำเร็จ ทั้งยังได้รับความชื่นชมจากอัครเสนาบดีฝ่ายซ้าย
เพราะเถ้าแก่อู๋มักเลือกหยกดิบชั้นเลิศที่สุดจากส่วนแบ่งของตนมอบให้หมิงจู ทำให้สิ่งของสำหรับใช้ตบรางวัลซึ่งหมิงจูเคยกลุ้มใจอย่างยิ่งมีแหล่งจัดหาในทันที สำหรับเขาแล้ว นี่เท่ากับช่วยเสริมกำลังในการสนับสนุนองค์ชายใหญ่ให้ก้าวหน้าอย่างราบรื่น อีกทั้งยิ่งกิจการโรงแลกเงินใหญ่โตขึ้นเท่าไร ต่อให้เขาฝากตำลึงเงินไว้ที่นั่นมากเพียงใด ก็มีคนสงสัยที่มาของเงินเหล่านั้นน้อยลง
แม้เรื่องนี้จะปกปิดสายตาผู้คนได้อย่างแนบเนียน แต่ฟ้าตาข่ายกว้าง แม้ตาห่างก็ไม่พลาด ในหมู่ผู้คนมีคนเริ่มสงสัยแล้ว คนผู้นั้นก็คือเฮ่อหน่าลา อวิ๋นหลิว