กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 231 คนละวิถีย่อมร่วมปรึกษากันมิได้ (5)
เมื่อเทียบกับความเงียบเหงาของหอห้ามหวน หอเฝ้าคอยท่านกลับกลายเป็นสถานที่ที่ผู้คนหลั่งไหลเข้าออกคึกคักที่สุดทั่วทั้งย่านปาต้าหูถงในชั่วข้ามคืน ด้านนอกหอมีแขกเหรื่อไปมาขวักไขว่ไม่ขาดสาย ส่วนด้านในมีเสียงเพลงและการร่ายรำแผ่วหวาน
มีหญิงงามผู้หนึ่งสวมผ้าโปร่งบางในชุดแบบต่างแดน ยามนางหมุนตัวร่ายรำ ผ้าโปร่งสองข้างก็พลิ้วไหวขึ้นมาปิดบังโฉมงามของนางไว้ได้พอเหมาะพอดี ทำให้ผู้ชมเบื้องล่างรู้สึกราวกับถูกแมวข่วนหัวใจจนคันยุบยิบและยากจะทานทน เสียงชื่นชมดังขึ้นเป็นระยะ หญิงงามที่ร่ายรำพลิ้วไหวอยู่บนเวทีก็อาบไล้อยู่ท่ามกลางดอกไม้และเสียงปรบมือ