กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 230 คนละวิถีย่อมร่วมปรึกษากันมิได้ (4)
ตามเหตุผลแล้ว อวี้หนิงไม่ใส่ใจเลยว่าหลินหลางจะอยู่หรือไป เพียงแต่ตอนนี้หอห้ามหวนกำลังอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ อีกทั้งฝานอินยังต้องตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ หลินหลางกับนายน้อยจากเมืองชั้นในผู้นั้นต่างก็ต้องรับผิดชอบ หากยังมีมโนธรรมอยู่บ้าง ก็ควรอยู่ที่นี่ช่วยประคับประคองสถานการณ์ของหอห้ามหวนให้ผ่านพ้นไปเสียก่อน แล้วค่อยพูดเรื่องจะไป
ทว่าอวี้หนิงก็คาดเดาไว้อยู่แล้วว่าหลินหลางจะเลือกจากไปในเวลานี้ เมื่อทำเรื่องผิดมโนธรรมไว้ ก่อนที่ทุกคนจะรู้ ทางที่ดีก็คือหนีไปเสีย คนที่มีพิรุธย่อมเลือกทำเช่นนี้เป็นธรรมดา