กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 229 คนละวิถีย่อมร่วมปรึกษากันมิได้ (3)
ไม่รู้ว่าฝานอินไม่เต็มใจตื่นขึ้นมา หรือร่างกายอ่อนแอจนเกินไปกันแน่ พอถึงวันที่อวี้หนิงคาดคะเนไว้ นางก็ยังคงหลับใหลอยู่ เพียงแต่ลมหายใจหนักแน่นและสม่ำเสมอขึ้นมาก ไม่แผ่วรวยรินดังเช่นก่อนหน้า
ทำอย่างไรดี?
อวี้หนิงนั่งอยู่ข้างเตียงของฝานอิน ขมวดคิ้วมองนางที่ยังหลับตาสนิท ระหว่างคิ้วของฝานอินยังคงขมวดแน่น ไม่คลายลงเลยตลอดหลายวันมานี้ ทุกครั้งที่อวี้หนิงช่วยคลึงให้เรียบ พอหันหลังกลับ ความทุกข์ระทมก็กลับมาปรากฏบนหว่างคิ้วของนางอีก
ฝานอิน เจ้าได้ฝันถึงสิ่งใดกัน?