กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 228 คนละมรรคา ย่อมร่วมทางกันมิได้ (2)
คนที่ท่านเก้าต้องการกลับหายตัวไปไร้ร่องรอยเสียได้
แม้องค์ชายเก้าจะทำอะไรอาปู้ทัวไม่ได้ และยิ่งไม่อาจเอ่ยตำหนิเขา แต่เมื่อเรื่องนี้แพร่จากปากหนึ่งไปสิบปาก จากสิบปากไปเป็นร้อย คนในเมืองชั้นในก็รู้กันทั่ว องค์ชายผู้สง่างามเจ้าสำราญเช่นเขาพลันกลายเป็นตัวตลกในหมู่พี่น้อง เรียกได้ว่าขาดทุนสองต่อ มิได้สตรีงามมาครอง แถมยังเสียหน้าจนหมดสิ้น