เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 207 ใจเจ้าดั่งใจข้า (6)
อวิ่นหลิวซินเห็นอวี้หนิงหมดสติไปโดยสิ้นเชิง ก็เจ็บปวดใจอย่างยิ่ง แต่เวลานี้ไม่มีเวลาให้เขาร่ำรีรออีกแล้ว เขาฝากอวี้หนิงไว้กับซิ่งเอ๋อร์ที่เพิ่งมาถึง จากนั้นก็ทะยานไปข้างหน้า เพียงไม่กี่ก้าวก็สกัดเส้นทางของคนผู้นั้นไว้ได้ ท่วงท่าทั้งหมดต่อเนื่องเป็นธรรมชาติ เมื่อซิ่งเอ๋อร์เห็นก็รู้สึกตื่นตาตื่นใจจนต้องอ้าปากค้าง
นายท่านผู้นี้ซ่อนฝีมือไว้ลึกล้ำนัก
ซิ่งเอ๋อร์คิดพลางรวบอวี้หนิงเข้ามาในอ้อมแขน แล้วเห็นว่านางกำลังสั่นเทา เหงื่อเย็นไหลโซม นางตกใจจนเรียกชื่ออวี้หนิงเสียงเบาไม่หยุด
เมื่อถูกอวิ่นหลิวซินขวางทาง คนผู้นั้นก็ยืนนิ่งเสียเลย ดูจากกระบวนท่าหลายกระบวนที่อวิ่นหลิวซินใช้สกัดเขาเมื่อครู่ ต่อให้ตอนนี้คิดหนีก็คงเป็นไปไม่ได้แล้ว แววตาของอวิ่นหลิวซินในเวลานี้เย็นเยียบถึงขีดสุด ไร้ความอ่อนโยนอย่างตอนที่กอดอวี้หนิง เขายื่นมือข้างหนึ่งออกมา ส่วนอีกข้างยังคงไพล่ไว้ด้านหลัง
“ยาถอนพิษ”