กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 206 ใจเจ้าดั่งใจข้า (5)
เดิมทีเส้นทางไปลั่วหยางสงบราบรื่น หากมีด่านใดตั้งใจขัดขวาง โดยทั่วไปอวี้หนิงก็ใช้ความช่างเจรจาเอาตัวรอดไปได้ คิดดูแล้วก็ไม่แปลก การค้าครั้งนี้ยังมีร้านข้าวสารใต้สังกัดอัครมหาเสนาบดีสั่วร่วมอยู่ด้วย แม้ร้านข้าวสารแห่งนี้ส่วนใหญ่จะมีชื่อพัวพันอยู่ด้วยเท่านั้น แต่อัครมหาเสนาบดีสั่วผู้มีอำนาจในราชสำนักย่อมไม่ใส่ใจ ทว่าตีสุนัขยังต้องดูเจ้าของ ฉะนั้นตลอดเส้นทางนี้ อาศัยทั้งชื่อของอัครมหาเสนาบดีสั่วและฝีปากช่างเจรจาของอวี้หนิงผู้เป็นพ่อค้า ทุกอย่างจึงราบรื่นอย่างยิ่ง
การเดินทางราบรื่นเกินไป ราบรื่นเสียจนอวิ่นหลิวซินรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล ขณะที่เขากำลังคิดเรื่องนี้อยู่ จู่ ๆ กองเรือของอวี้หนิงก็เกิดปัญหาขึ้น