เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 204 ใจเจ้าดั่งใจข้า (3)
อวี้หนิงหลับสนิทและหลับสบายมาก ในความฝันมักมีเสียงทุ้มต่ำกังวานดังขึ้น แผ่วเบาท่องบทกวีบทนี้ให้เขาฟัง แม้บทกวีนั้นจะมีบรรยากาศหม่นเศร้าอยู่บ้าง แต่เพราะมีไออุ่นที่คอยปกป้องอยู่รอบกาย ถ้อยคำแสนเศร้าเหล่านั้นเมื่อตกลงในใจนางกลับหวานจับใจ
ความฝันนี้งดงามเกินไป นางไม่อยากตื่น คนในฝันผู้นั้นดูคล้ายอวิ๋นหลิวเหลือเกิน เช็ดน้ำตาให้นาง ท่องบทกวีให้เขาฟัง กระทั่งโอบเขาไว้ในอ้อมแขนและปกป้องแนบแน่น ในชั่วขณะนั้น อวี้หนิงรู้สึกว่าบางทีในใจเขา นางอาจมีความสำคัญไม่ต่างจากที่เขามีความสำคัญในใจนาง
น่าเสียดายที่ฝันดีอยู่ได้ไม่นาน เมื่อถึงยามตื่น นางก็ย่อมลืมตาขึ้น
อวี้หนิงค่อย ๆ ลืมตา มองข้าวของคุ้นตาในห้องของตน และสาวใช้ที่คุ้นเคยซึ่งกำลังเก็บกวาดห้อง เตรียมอาหารให้ ความผิดหวังทะลักทลายอยู่ในใจ นางเพิ่งคิดจะลุกขึ้นก็รู้สึกปวดศีรษะราวกับจะแตก