เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 193 ความคับแค้น (15)
อากาศช่วงปลายเดือน 6 อบอ้าวขึ้นมาบ้างแล้ว ไม่เย็นสบายชื่นใจเช่นต้นฤดูใบไม้ผลิ ค่ำคืนนี้ ปู้ทัวหลบอยู่ในตรอกเล็ก ๆ แห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากหอห้ามหวน เขารู้สึกถึงความอึดอัดจากอากาศเช่นนี้อย่างแท้จริง แม้จะซ่อนตัวอยู่ในตรอกมืดได้ไม่นาน เหงื่อก็เริ่มซึมออกมาตามร่างกาย
ยามนี้ปู้ทัวกำลังรอคนผู้หนึ่ง คนผู้นั้นคือเสิ่นหนิงซิน กว่าสิบวันก่อน เขาได้แม่นางเสิ่นช่วยเหลือจึงรักษาชีวิตไว้ได้ และติดตามรับใช้ข้างกายนายท่านต่อไป นับเป็นหนี้น้ำใจครั้งใหญ่ เมื่อครู่เขากำลังคิดว่าจะอธิบายเรื่องที่ตนหายตัวไปกับเถ้าแก่หอหงส์คู่อย่างไร ก็พบว่าเสิ่นหนิงซินจัดการทุกอย่างไว้ให้เขาเรียบร้อยแล้ว ในช่วงหลายวันที่เขาหมดสติ หนิงซินฝากคำบอกกล่าวถึงเถ้าแก่ไว้ว่า เขามีธุระด่วนที่บ้านเกิด จึงทำได้เพียงบอกนางคำหนึ่งแล้วรีบจากไป