กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 171 บุญคุณสิ้น ไมตรีขาดสะบั้น (3)
เดิมทีคนเมานั่งอยู่บนพื้น อาศัยฤทธิ์สุราจนง่วงงุนใกล้หลับ สบายอารมณ์ยิ่งนัก จู่ ๆ ได้ยินคำถามของสตรีผู้นั้น โทสะก็พลุ่งขึ้นมา “บัดซบ นี่บ้านข้า ข้าจะกลับมาไม่ได้หรือ?!” กล่าวพลางผุดลุกขึ้นจากพื้นทันที ทำเอาสตรีที่นั่งข้างกงล้อปั่นด้ายตกใจจนถอยหลังไปหลายก้าว สุดท้ายยังทรุดลงบนเตียงไม้กระดานที่ชิดกำแพง ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด
คนเมาโซเซเดินไปข้างหน้า ทำท่าราวกับจะคว้าตัวสตรีผู้นั้น แต่เดินไปได้ก้าวเดียวก็เกือบล้ม สุดท้ายต้องเกาะโต๊ะไว้ ร่างโงนเงนขณะนั่งลงบนเก้าอี้ “บัดซบเอ๊ย เมีย! หายหัวไปไหน! ข้าเวียนหัวอยู่!”