กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 172 ตัดขาดบุญคุณสิ้นไมตรี (4)
หลังหลินหลางกลับมา นางก็ไปขอขมาต่ออวิ๋นซวงด้วยท่าทีจริงใจจนทุกคนในหอห้ามหวน รวมถึงอวิ๋นซวงเองต่างรู้สึกประหลาดใจ เดิมทีทุกคนยังคิดอยู่ว่าควรเข้มงวดกับหลินหลางสักหน่อยหรือไม่ แต่เมื่อเห็นนางมีสีหน้าเมตตาอ่อนโยน พลันรู้สึกว่าหากทำเช่นนั้นตนคงไร้น้ำใจเกินไป เรื่องที่หลินหลางหายตัวไปโดยไม่มีสาเหตุนานกว่าครึ่งเดือนจึงกลายเป็นเรื่องที่ไม่มีใครกล่าวถึงอีก นอกจากเฉี่ยวเอ๋อร์ที่บางครั้งอยากถามหาเงื่อนงำอยู่บ้าง เรื่องอื่น ๆ ก็ปล่อยให้เวลาพัดผ่านไปอย่างเงียบงัน
ตลอดสิบกว่าวันที่อยู่ร่วมกัน ทุกคนได้เห็นความเปลี่ยนแปลงของหลินหลางอย่างชัดเจน นางไม่วางอำนาจโอหังอีกแล้ว ไม่ชี้นิ้วสั่งผู้อื่นอีกแล้ว นี่ใช่หลินหลางจริงหรือ?