เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 140 หยกห้อยมังกรหงส์ (15)(16)
อวี้เฟิงกับอวิ๋นหลิวเดินนำหลังกันอย่างรู้ใจ ต่างเงียบงัน รีบรุดมาถึงหน้าประตูจวน พ่อบ้านรออยู่ตรงนั้นนานแล้ว
“นายน้อย เป้ยเล่ออวี้เฟิง” พ่อบ้านชราพยักหน้า ก่อนโบกมือเรียกคนเลี้ยงม้าที่อยู่ไกล ๆ ให้จูงรถม้ามา “นายน้อย นายท่านกับพระชายาออกไปพระราชวังต้องห้ามก่อนแล้ว”
อวิ๋นหลิวพยักหน้า เอ่ยกับผู้เฒ่าที่ทำงานอย่างขยันขันแข็งในบ้านมาหลายสิบปีด้วยความสุภาพ “ท่านลุงจาง ลำบากท่านแล้ว”
ระหว่างพูด รถม้าก็จอดสนิทหน้าประตูแล้ว อวิ๋นหลิวยกชายเสื้อขึ้น ก้าวเข้าไปในรถม้าอย่างคล่องแคล่ว อวี้เฟิงก็รีบมุดตามเข้าไป
ได้ยินอวิ๋นหลิวสั่งคนขับรถม้าให้ออกเดินทาง คนเลี้ยงม้าตะโกนบอกม้าทีหนึ่ง รถม้าก็ค่อย ๆ เคลื่อนออกไป
อวี้เฟิงเห็นรถม้าเริ่มเคลื่อน จึงรีบถามอย่างอดใจไม่ไหว “เมื่อครู่นี่เรื่องอะไรหรือ เหตุใดถึงบอกว่าไม่พบ”
อวิ๋นหลิวมองเขา คิ้วยิ่งขมวดแน่นขึ้น