เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 141 หยกห้อยมังกรหงส์ (จบบริบูรณ์)
หลิงซูขมวดคิ้วมองบุรุษที่ไม่ยี่หระผู้นี้ ฟังแล้วงุนงงยิ่งนัก อะไรคือพวกเราถูกหลอก แล้วกลับไปหลอกพวกเขาอีก ขณะที่นางกำลังคิด นายน้อยก็ลุกจากที่นั่ง หยิบม้วนเอกสารจากมือบ่าวไพร่คนหนึ่งยัดใส่มือหลิงซู “เจ้าค่อย ๆ อ่านเถิด” พูดจบเขาก็นั่งกลับไปที่เดิม
หลิงซูมองนายน้อยอย่างประหลาดใจ แล้วคลี่ม้วนเอกสารออกทันที บรรทัดแรกเขียนถึงเรื่องหยกห้อยมังกรหงส์ สองสามหน้าแรกบรรยายรายละเอียดเกี่ยวกับฝีมือการสร้างหยกห้อยมังกรหงส์ และความยิ่งใหญ่ในคราวที่มันกลายเป็นของบรรณาการ จากนั้นจึงพูดถึงของปลอมชิ้นนี้
หลิงซูพูดไม่ออก เขายังจดเรื่องนี้ไว้ด้วย ไม่เสียทีที่เป็นผู้หยั่งรู้ข่าวสาร ระหว่างที่ครุ่นคิด เนื้อหาในม้วนเอกสารก็ค่อย ๆ ดึงดูดความสนใจของหลิงซู พออ่านจนจบ นางอดกุมหัวใจที่ยังมีชีวิตรอดของตนไว้ไม่ได้
ที่แท้เมื่อครึ่งเดือนก่อน นายน้อยกลับมาจากโรงงานของไป๋หง ตั้งใจจะเดินเล่นไปพลาง เดินกลับไปพลาง จึงให้ส่งเกี้ยวกลับไปก่อน เมื่อเดินมาถึงถนนที่ขายทองหยกโดยเฉพาะ เขาก็เกิดนึกอยากแวะร้านเครื่องหยกอี้เหอในนามคุณชายน้อย ไปเลือกของชั้นดีสักสองชิ้น ตอนเดินผ่านตรอกเล็กแห่งหนึ่ง เขากลับได้ยินบทสนทนาเช่นนี้
“เจ้ารับรองหรือว่าสิ่งนี้เอาไปวางไว้ในจวนเฮ่อแล้ว”
“ขอรับ ท่านกลับไปเรียนคุณชายใหญ่ได้เลย รับรองว่าไม่ผิดพลาด ทุกอย่างเตรียมพร้อมแล้ว แค่รอองค์รัชทายาทมารับไป”
“อืม งานนี้ห้ามเกิดข้อผิดพลาดเด็ดขาด พลาดแล้วต้องหัวขาด”
“เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว ท่านวางใจได้”