กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 389 ข้าไม่เคยรักเจ้าเลย!
พูดตามตรง
เฉินฝานมองจีเชียนเสวี่ยในสภาพเช่นนี้ ในใจเจ็บปวดอย่างแท้จริง รู้สึกไม่ดีอย่างยิ่ง
คิดถึงครั้งแรกที่พวกเขาได้พบกัน จีเชียนเสวี่ยช่างเปล่งประกายงดงามเพียงใด ช่างสง่างามองอาจเพียงใด เปี่ยมด้วยกลิ่นอายสูงศักดิ์และองอาจผึ่งผายเพียงใด
แต่บัดนี้ เพราะเขา ชายชั่วคนนี้……
ในใจเฉินฝานตำหนิตัวเองอย่างแท้จริง!
หากไม่ใช่เพราะเขา จีเชียนเสวี่ยดูราวกับจะไม่เป็นเช่นนี้ แม้จะรักษาราชบัลลังก์ไว้ไม่ได้ ก็ไม่น่าจะตกอยู่ในสภาพน่าสังเวชเช่นนี้
คิดได้ดังนั้น เฉินฝานก็ยังก้าวเข้าไปประคองจีเชียนเสวี่ย ช้อนนางขึ้นจากพื้น
“เฉินฝาน เจ้าให้อภัยข้าเถิด ได้หรือไม่เจ้าค่ะ”
“ข้ารู้ว่าตัวเองผิดจริง ๆ แล้วเจ้าค่ะ!”