กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 390 ทั้งที่ตัวเองก็เจ็บปวดมากแล้วแท้ๆ!
ภายในเขตในวังหลวง บรรดานางกำนัลและขันทีเมื่อได้ยินว่าจีเชียนเสวี่ยอยากเสวยอาหาร ราวกับได้ยินเรื่องใหญ่โตเหลือเชื่อ ทันใดนั้นทุกคนก็ลงมือกันทันที
โต๊ะพระกระยาหารถูกยกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว จีเชียนเสวี่ยก็ไม่รีรอ เริ่มลงมือเสวยอย่างเอร็ดอร่อยทันที ราวกับจะชดเชยอาหารหลายวันที่ไม่ได้เสวยให้คืนมาทั้งหมด
จนทำให้บรรดาขันทีและนางกำนัลที่คอยรับใช้อยู่ข้าง ๆ ต่างทำตัวไม่ถูก ไม่รู้ว่าจีเชียนเสวี่ยเป็นอะไรไป
เหตุใดถึงจู่ ๆ ก็เริ่มเสวยอาหารขึ้นมา
ไม่นานจีเชียนเสวี่ยก็เสวยจนอิ่มในที่สุด จึงหันไปมองขันทีข้าง ๆ แล้วตรัสว่า “เราจำได้ว่าหัวหน้าขันทีฟ่านยังพำนักอยู่ในวังหลังเพื่อใช้ชีวิตบั้นปลายอยู่กระมัง ไปพาตัวเขามา เราต้องการพบเขา”