กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 388 อย่าทิ้งข้าได้ไหม?
“ท่านอ๋อง!”
“ท่านทำเช่นนี้กับจักรพรรดินีมันโหดร้ายเกินไปหรือไม่”
มองดูแผ่นหลังของจีเชียนเสวี่ยที่จากไป เฉามู่ก็ยังอดรู้สึกไม่ลงรอยในใจไม่ได้ พูดให้ถึงที่สุดแล้ว จีเชียนเสวี่ยก็ยังเป็นสตรีคนหนึ่ง
สตรีในวัยงดงามดั่งบุปผา
สตรีที่ควรจะไร้กังวล สตรีที่ควรจะจมดิ่งอยู่ในความรักอันงดงาม
แต่บัดนี้……
“โหดร้ายหรือ”
แต่อ๋องเคียงบ่ามองดูแผ่นหลังอันโดดเดี่ยวของจีเชียนเสวี่ย กลับมีสีหน้าหม่นหมอง ราวกับกำลังครุ่นคิดสิ่งใด
“เช่นนี้ยังไม่โหดร้ายอีกหรือ”