กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 370 เฉินฝาน เจ้ายินดีแต่งกับข้าจริงหรือ?
“รถม้าดี ๆ เจ้าไม่นั่ง! ออกมาขี่ม้าทำไม?”
ระหว่างทางกลับเมืองหลวง
เสวี่ยอิ่งมองเฉินฝานที่ขี่ม้าตามอยู่ข้างกายนาง อดเอ่ยปากไม่ได้
โดยเฉพาะเฉินฝานออกมาขี่ม้าก็แล้วไปเถิด ยังไม่พูดจาเอาเสียเลย เอาแต่ตามอยู่ข้างกายนาง เอาแต่จ้องมองนางตาค้างอยู่อย่างนั้น
เสวี่ยอิ่งไม่รู้จริง ๆ ว่าเฉินฝานคิดจะทำอะไร!
ยิ่งถูกเฉินฝานมองจนใจสั่นระรัว!
แต่เฉินฝานกลับยิ้มบาง ๆ “ข้านึกว่าเจ้าจะไม่พูดกับข้าไปตลอดเสียอีก!”
ได้ยินเช่นนั้น เสวี่ยอิ่งรู้สึกพูดไม่ออก ทว่าก็เขินอายจนไม่กล้ามองเฉินฝาน “ข้าไม่รู้จะพูดอะไร!”
“เสวี่ยอิ่ง มีใครเคยบอกเจ้าหรือไม่ว่าเจ้าหน้าตาดีมาก?”