กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 369 เฉินฝานคงไม่คิดจะแต่งกับเสวี่ยอิ่งหรอกนะ!
“เจ้าคิดดีแล้วหรือยัง”
เห็นได้ว่าเฉินฝานกุมมือสวี่ชิงชิงไว้เช่นนั้น เอ่ยด้วยเสียงอ่อนโยน
“ข้า…”
สวี่ชิงชิงยังลังเลอยู่บ้าง ไม่รู้จะเอ่ยอย่างไรดี แต่เฉินฝานเห็นเช่นนั้นกลับไม่เกรงใจ พิงเข้าไปในอ้อมอกของสวี่ชิงชิงเสียเลย
เห็นดังนั้น สีหน้าสวี่ชิงชิงเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่ก็มิได้ผลักเฉินฝานออก
แต่เฉินฝานกลับยิ้มเต็มหน้า เอ่ยว่า “ชิงชิง ชายเช่นข้าที่ดีถึงเพียงนี้หายากนักนะเออ! หากพลาดหมู่บ้านนี้ไป ก็ไม่มีร้านนี้อีกแล้วนะเออ!”
ได้ยินดังนั้น อย่าว่าแต่สวี่ชิงชิงเลย แม้แต่เหลิ่งหานซวงก็ถึงกับพูดไม่ออก มองเฉินฝานด้วยหางตาทีหนึ่ง
“ไม่รู้จักอายเสียบ้างเลย!”
“ข้าจะอายอะไรกัน? หรือว่าที่ข้าพูดเป็นความเท็จ?”