กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 371 จักรพรรดินี โปรดสำรวม!
เวลาผ่านไป
เดินทางฝ่าฟันมาตลอดทาง ในที่สุดเฉินฝานและคณะก็มาถึงหน้าประตูเมืองหลวง
เฉินฝานและคนอื่น ๆ ลงจากรถม้า มองประตูเมืองหลวงที่อยู่ใกล้เพียงเอื้อม ต่างรู้สึกสะเทือนใจเหลือคณานับ
ผ่านไปเนิ่นนานถึงเพียงนี้ ในที่สุดพวกเขาก็กลับมาแล้ว
ในที่สุดก็ได้กลับมาที่นี่อีกครั้ง!
เพียงแต่ที่หน้าประตูเมืองกลับไม่มีผู้ใดมาต้อนรับพวกเขา ยิ่งในยามหิมะน้ำแข็งปกคลุมเช่นนี้ ประตูเมืองยังดูเปล่าเปลี่ยววังเวงอยู่บ้าง
“เฉินฝาน! เจ้าไม่ได้เขียนจดหมายบอกเสี่ยวเข่อเสี่ยวอ้ายหรือ? เหตุใดพวกนางจึงไม่มาต้อนรับเจ้า?” เสวี่ยอิ่งสงสัยเล็กน้อย
“เป็นข้าบอกให้พวกนางไม่มา อีกทั้งข้าก็ไม่อาจกลับไปได้แน่นอน!”