กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 166 เจ้าสบายดีหรือ? ข้าคิดถึงเจ้าเหลือเกิน!
“เสี่ยวเข่อ พวกเราไปจับปลาไหลกันเถิด!”
เวลาล่วงผ่านไปอีกหนึ่งเดือน เฉินฝานและพวกเขาก็กลับถึงจินหลิงแล้ว
ทว่าเฉินฝานผู้กลับถึงจินหลิงแล้ว กลับดูคล้ายจะอยู่ว่างไม่ได้
“คุณชาย! เดือนนี้พวกเราไปจับปลาไหลมาแล้วถึงเจ็ดครั้ง ในห้องครัวยังมีเหลืออยู่อีกมากมาย!” เสี่ยวเข่อกล่าวด้วยสีหน้าอับจนหนทาง
“เช่นนั้นพวกเราไปตกปลากัน!” เฉินฝานกล่าว
“คุณชาย เมื่อวานพวกเราเพิ่งตกปลาจนถึงยามจื่อจึงกลับมาเองนะเจ้าคะ!” เสี่ยวเข่อกล่าว
“เช่นนั้นพวกเราไปเล่นว่าวกันเถิด!” เฉินฝานกล่าว
“คุณชาย ยามนี้เป็นฤดูสารท!” เสี่ยวเข่อกล่าวอย่างอับจนหนทาง
“เช่นนั้น...พวกเราไปพายเรือกันหรือไม่?” เฉินฝานครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนกล่าว