กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 165 ให้คุณชายไปเมืองหลวงสักครั้งเถิด!
“คุณชาย!”
“คุณหนูเชียนเฉิงเล่า พวกนางไปแล้วหรือ?”
เสี่ยวเข่อเสี่ยวอ้ายเดินเข้ามาในห้อง เห็นเฉินฝานอยู่เพียงลำพัง อีกทั้งยามเช้าก็ไม่เห็นเงาของจีหรูเสวี่ย ทั้งสองจึงเอ่ยถามด้วยสีหน้าฉงน
“อืม!”
เฉินฝานเก็บกระดาษแผ่นนั้น พลางยิ้มบาง ๆ
“ไปได้พักหนึ่งแล้ว อาหารเช้าเสร็จหรือยัง?”
“เสร็จแล้วเจ้าค่ะ! ทุกคนกำลังรอท่านอยู่!” เสี่ยวอ้ายกล่าว
“เช่นนั้นก็ดี พวกเราไปกินอาหารเช้ากันเถิด ข้าหิวแล้ว!”
เฉินฝานยิ้มบาง ๆ ลุกขึ้นแล้วจูงมือเสี่ยวอ้ายเดินออกจากห้อง