ตอนที่ 164 ข้าจะถือว่าเจ้าแต่งกับข้าแล้ว!

ตอนที่ 164 ข้าจะถือว่าเจ้าแต่งกับข้าแล้ว!

เนิ่นนานหลังจากนั้น!

ดอกไม้ไฟมอดดับลง แสงไฟจากบ้านเรือนนับหมื่นค่อย ๆ ริบหรี่ หลงเหลือเพียงดวงจันทร์กลมโตสุกสกาวแขวนเด่นอยู่กลางเวหา

เฉินฝานและจีเชียนเสวี่ยถึงได้กุมมือกัน เดินไปตามท้องถนนที่เงียบสงบไร้ผู้คน

ราวกับถ้อยคำทั้งหมดได้เอื้อนเอ่ยไปจนหมดสิ้นแล้ว

ทั้งสองก้าวเดินไปเช่นนั้น มิได้เอ่ยคำใดแม้แต่ประโยคเดียว ช่างเงียบสงบยิ่งนัก

“เฉินฝาน! พรุ่งนี้ข้าต้องไปแล้ว!”

จวบจนเนิ่นนานผ่านไป จีเชียนเสวี่ยที่มือข้างหนึ่งกุมมือเฉินฝานไว้ มืออีกข้างกอดตุ๊กตาแมวน้อยที่เฉินฝานมอบให้นาง จึงได้เอ่ยขึ้นแผ่วเบา

“อืม! ข้ารู้แล้ว!” เฉินฝานเอ่ยเสียงแผ่ว

ทว่าสิ้นเสียงของเฉินฝาน จีเชียนเสวี่ยกลับมิต่างรู้ว่าจะกล่าวอันใดต่อดี