กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 93 จีเชียนเสวี่ย เหตุใดเจ้ายังพัวพันกับเฉินฝานไม่เลิก?
จีเชียนเสวี่ยจากไปแล้ว!
ล้อรถบดผ่านหิมะสีขาว ทิ้งไว้เพียงรอยกีบม้าและรอยล้อสองแถวที่ดูราวกับจะไม่มีวันบรรจบกัน
เกล็ดหิมะแห่งจินหลิงยังคงโปรยปรายไม่หยุด ราวกับต้องการปกคลุมทั้งโลกให้กลายเป็นสีขาวผ่อง เพื่อปิดบังทุกสิ่งที่เคยเกิดขึ้น
ท้ายที่สุดเฉินฝานก็ยังไม่อาจรั้งจีเชียนเสวี่ยเอาไว้ได้
การจากลากันครั้งนี้ประหนึ่งสายน้ำที่ไหลริน ทั้งเป็นจริงและสิ้นหวัง!
เฉินฝานเองก็ไม่รู้ว่า หลังจากการจากลากันครั้งนี้ เขาจะยังได้พบจีเชียนเสวี่ยอีกหรือไม่
ทว่าเขาพอคาดเดาได้ว่า จีเชียนเสวี่ยมีเรื่องราวมากมายที่เขาไม่รู้ การคิดจะได้พบจีเชียนเสวี่ยอีก เกรงว่าคงเป็นไปได้ยากยิ่ง
มิฉะนั้นจีเชียนเสวี่ยก็คงไม่จงใจมาบอกลาเขา และกล่าวกับเขามากมายถึงเพียงนี้