ตอนที่ 92 เฉินฝาน ข้าชอบเจ้า!

ตอนที่ 92 เฉินฝาน ข้าชอบเจ้า!

ยามสนธยา

ยามสนธยาในต้นฤดูหนาวมิอาจมองเห็นทัศนียภาพอันงดงามของอาทิตย์อัสดงดุจโลหิต ท้องฟ้ามืดครึ้ม เมฆกดต่ำจนแทบจะแนบพื้น

เฉินฝานเองก็คาดไม่ถึงเช่นกันว่า ฮวาเชียนเฉิงจะมาหาเขา

เมื่อเฉินฝานมาถึงยอดเขา เขาก็เห็นจีเชียนเสวี่ยยืนอยู่เพียงลำพังบนยอดเขา ทอดสายตามองไปยังที่ไกลแสนไกล บนใบหน้าปรากฏความเศร้าโศกอันยากจะพรรณนา

เฉินฝานเพียงมองนางจากที่ห่างไกล ทว่าจู่ ๆ กลับเหม่อลอยไปเล็กน้อย

เพราะวันนี้จีเชียนเสวี่ยสวมอาภรณ์สตรี เป็นกระโปรงยาวสีขาวบริสุทธิ์ไร้มลทิน ด้านหลังคลุมทับด้วยเสื้อคลุมขนสัตว์สีขาวดุจหิมะ

ขนสีขาวบริสุทธิ์บนเสื้อคลุมขับเน้นใบหน้าไร้มลทินดุจหิมะของจีเชียนเสวี่ย เมื่อมองจากระยะไกล ราวกับทั้งร่างของนางกำลังเปล่งประกาย

งดงามยิ่งนัก!