กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 49 ไปขอร้องเฉินฝาน! ให้เฉินฝานกลับมาช่วยพวกเรา!
ครั้นพวกเขามาถึงที่ดินหนึ่งพันหมู่ซึ่งเคยซื้อไว้ในคราแรก ก็พบว่าพื้นที่ทั้งหมดมิได้รกร้างเช่นเดิมอีกแล้ว
คนงานนับพันกำลังก่อสร้างสิ่งปลูกสร้างทีละหลังบนผืนดินแห่งนั้น
โรงงาน ฟาร์มเพาะเลี้ยง และหอพัก ทุกสิ่งดำเนินไปอย่างเป็นระเบียบ บางแห่งถึงกับใกล้ก่อสร้างเสร็จเป็นรูปเป็นร่างแล้ว!
ทว่าเมื่อเหลิ่งหานซวงเห็นภาพตรงหน้า นางกลับมีสีหน้าประหลาดใจ “ท่านพี่ นี่... ท่านจัดการตั้งแต่เมื่อใดหรือ?”
“หึ ๆ!”
เฉินฝานเพียงหัวเราะเบา ๆ “ตลอดระยะเวลากว่าหนึ่งเดือน เจ้านึกว่าข้าเอาแต่ท่องเที่ยวชมภูเขาสายน้ำจริง ๆ หรือ?”
“เห็นชายชราคนนั้นหรือไม่ เจ้ารู้หรือไม่ว่าเขาเป็นผู้ใด?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เหลิ่งหานซวงก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย “นั่นมิใช่ชายชราบ้าที่ทะเลาะกับท่านในถ้ำแห่งนั้นหรอกหรือ?”