กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 48 เจ้ามิได้บอกว่าขี่ม้าไม่เป็นหรือ?
ทันทีที่เฉินฝานกล่าววาจาออกมา สีหน้าของทุกคนก็ล้วนชะงักงัน
สุราชั้นเลิศถึงเพียงนี้ เฉินฝานกลับกล่าวว่าจะมอบให้เท่านั้น ไม่ขาย!
หมายความว่าอย่างไร?
เสียสติไปแล้วหรือ?
เมื่อครู่พวกเขายังหมายมั่นจะใช้สุราเชียนเฉิงนี้ทำเงินอยู่เลย ทว่าเฉินฝานกลับกล่าวว่าจะมอบให้เท่านั้น ไม่ขาย!
“คุณชายเฉิน...”
เถ้าแก่ผู้หนึ่งกำลังจะเอ่ยปาก เฉินฝานกลับโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ “ฟังให้ข้ากล่าวจบก่อน”
“แขกทุกคนที่ต้องการดื่มสุราเชียนเฉิง จะต้องใช้จ่ายในภัตตาคารครั้งเดียวครบ 100 ตำลึง จึงจะได้รับสุราเชียนเฉิง 1 ชั่งเป็นของกำนัล! แต่ละคนมีโอกาสได้รับของกำนัลเพียงครั้งเดียว จำกัดจำนวนในแต่ละวัน มอบให้มากที่สุด 5 ชั่ง!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนก็ยิ่งตกตะลึง