กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 50 ข้าให้เจ้ามาหรือ?
“ปัง!”
“เจ้าว่าอย่างไรนะ”
“เจ้าจะให้ข้าไปอ้อนวอนเฉินฝานบุตรอกตัญญูนั่นรึ”
เฉินกั๋วกงได้ยินดังนั้น พลันตบฝ่ามือลงบนโต๊ะฉาดใหญ่ สีหน้าไม่อยากเชื่อ ตวาดลั่นด้วยโทสะ
“ท่านพ่อ! ท่านพ่อ! นี่เป็นหนทางที่ดีที่สุดแล้ว อย่างไรเสียเฉินฝานก็เป็นคนของจวนกั๋วกงพวกเรา!”
เฉินเฟิงเอ่ยด้วยสีหน้าหวาดกลัว พลางกล่าวต่อ “อีกอย่าง การไปขอร้องเขาก็เป็นเพียงแผนการชั่วคราวเท่านั้น! รอจนใช้เงินของเขาหมด ยึดเอากิจการในมือเขามาได้ ถึงเวลานั้นจะเป็นอย่างไรต่อไป ก็ขึ้นอยู่กับวาจาคำเดียวของท่านพ่อมิใช่หรือขอรับ”
ได้ยินเช่นนี้ โทสะของเฉินกั๋วกงจึงค่อยสงบลงบ้าง ทว่าสีหน้ายังคงย่ำแย่อย่างยิ่ง
ถึงอย่างไร นั่นคือผู้ใดกัน!
คือคุณชายเสเพลไร้ค่าที่เขาเป็นคนขับไล่ออกจากตระกูลด้วยตนเอง!