ตอนที่ 47 สุราเชียนเฉิงให้เท่านั้น ไม่ขาย

ตอนที่ 47 สุราเชียนเฉิงให้เท่านั้น ไม่ขาย

วันนั้นดวงตะวันลอยสูงถึงสามก้านไม้

เฉินฝานเพิ่งตื่นจากห้วงนิทรา เขาเองก็ไม่รู้ว่าเมื่อคืนดื่มสุราไปมากเพียงใด ศีรษะปวดร้าวยิ่งนัก!

ทว่าในยามที่เฉินฝานลุกจากเตียงและกำลังนวดศีรษะอยู่นั้น จู่ ๆ เขาก็เห็นตราประทับสีแดงสดแต้มอยู่บนผ้าปูเตียง

ชั่วขณะนั้น เฉินฝานราวกับถูกบางสิ่งฟาดกระแทก จึงยืนนิ่งงันไปโดยสิ้นเชิง

ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนพลันฉายย้อนกลับมาในห้วงความคิดของเขาราวกับภาพจากโคมฉาย

รวมถึงทุกสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเขากับจีเชียนเสวี่ยด้วย!

เฉินฝานพลันลนลาน

“บัดซบ!”

“เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้!”