กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 346 ฮ่องเต้รู้เรื่องไม่น้อยเลยนะ
“บ่าวชราถวายบังคมฝ่าบาทและฮองเฮาเพคะ”
“หมัวมัวจางรีบลุกขึ้นเถิด เสด็จแม่เล่า ทรงตื่นบรรทมแล้วหรือไม่” เสิ่นชิงเกอยิ้มพลางเอ่ยถาม
“ตื่นบรรทมได้ครู่หนึ่งแล้วเพคะ ยามนี้กำลังทรงรอพระองค์อยู่พอดี” หมัวมัวจางนำทางฮองเฮาเดินเข้าไปด้านในด้วยรอยยิ้มสนิทสนม
เซี่ยจวินเหิงมองท่าทีสนิทสนมที่หมัวมัวจางปฏิบัติต่อฮองเฮาน้อย ราวกับคนที่หมัวมัวจางเฝ้าดูเติบโตมาแต่วัยเยาว์มิใช่ตัวเขาอย่างนั้นแหละ
เมื่อเข้ามาในโถง เสิ่นชิงเกอกับเซี่ยจวินเหิงก็ทำความเคารพไทเฮาพร้อมกัน “ลูกถวายพระพรเสด็จแม่พ่ะย่ะค่ะ / เพคะ”
“ลุกขึ้นเถิด” ไทเฮาตรัสพลางรีบเสด็จเข้าไปใกล้ฮองเฮา ยื่นมือไปพยุงนางลุกขึ้น “มาเอาป่านนี้ อากาศยังร้อนอยู่เลย มาช้ากว่านี้สักหน่อยก็ได้”