กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 347 เจิ้นบอกว่าตอนนี้ยังไม่จำเป็น
หลังจากทั้งสองพระองค์กลับมาถึงตำหนักเจาหยาง ก็สรงน้ำชำระกายตามลำดับขั้นตอนเพื่อเตรียมตัวบรรทม
ยามที่เสิ่นชิงเกอเดินออกมาจากห้องอาบน้ำ เซี่ยจวินเหิงก็ยังคงเหมือนเดิม เขานั่งเอนกายอยู่ริมแท่นบรรทมแต่หัววัน ในมือถือตำราเล่มหนึ่ง รอคอยให้ฮองเฮาของตนเดินเข้ามาหา
“ฝ่าบาท ตำราที่นี่ของหม่อมฉัน ท่านยังอ่านรู้เรื่องอยู่อีกหรือเพคะ” เสิ่นชิงเกอยิ้มบาง ๆ พลางเอ่ยถาม แล้วนั่งลงข้างพระวรกายของฮ่องเต้
เซี่ยจวินเหิงรู้สึกเพียงสายลมกรุ่นกลิ่นหอมพัดโชยมา เมื่อละสายตาจากตำรา สิ่งที่ปรากฏแก่สายตากลับเป็นภาพที่ทำให้สายเลือดสูบฉีดพลุ่งพล่าน