กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 345 คราวนี้สงสารผิดคนแล้ว
เซี่ยจวินเหิงพัดวีให้ฮองเฮาน้อยอยู่ราวครึ่งถ้วยชา ก็เห็นนางขยับตัวพลางเอ่ยขึ้นประโยคหนึ่ง “เซียจู๋ ข้าไม่ร้อนแล้ว เจ้าพักสักประเดี๋ยวเถิด ประเดี๋ยวข้อมือจะเมื่อยล้า ข้าคงต้องปวดใจอีกแน่”
เดิมทีเมื่อเซี่ยจวินเหิงได้ยินประโยคแรก มุมปากยังคงแต้มรอยยิ้ม นึกในใจว่าฮองเฮาน้อยของตนช่างเป็นสตรีจิตใจดีมีเมตตาและรู้จักเห็นอกเห็นใจผู้อื่นเสียจริง
ทว่าเมื่อได้ยินประโยคหลัง กลับบอกว่าจะปวดใจที่ข้อมือของเซียจู๋เมื่อยล้า
เจ้าสิ่งมีชีวิตตัวน้อยไร้น้ำใจผู้นี้ ช่างอ้าปากเอ่ยคำหวานเจื้อยแจ้วได้ทันควันจริงเชียว ปวดใจสงสารเซียจู๋ ทั้งยังปวดใจสงสารเขา ที่แท้เขากับเซียจู๋ในฐานะสามีก็มิได้ต่างกันเลยหรืออย่างไร